ஜானு எனும் நான்...

வெள்ளைப்பொடி நேர்கோட்டில் உன்னிரு புருவம் தூக்கிய கோபங்கள், வாசலில் வளைத்து போடும் நெளிகோட்டில் உன் வாஞ்சையான சமாதானங்கள், மையத்தில் வைத்த மஞ்சள் குங்குமம் என் மாங்கல்யத்தை ஒத்திருந்த மணத்தின் சாயல். விடிகாலை என் ஞாபகத்தை தொடுகையில், கை விரல் வண்ணப்பொடி நீ.. அந்நேரம் மட்டுமாக என் வெள்ளைப் புடவையில் வண்ணக் கலவைகள் சிந்துவதுபோல எனக்கொரு எண்ணம். 

உதய சூரியன் மத்தியில் வானம் பற்றிக்கொண்ட நாட்டுப்பற்று. பனைமரங்களும், பசுமையில் வளங்களும், றெக்கை படபடத்து பறந்து திரியும் பறவையினங்களும், தூரத்து பனிகளும், தோன்றி நிற்கும் உதயனும் ஒருங்கே அமையப்பெற்ற அமைவிடம், இந்த ஒளிப்படம்.

பட்டாம்பூச்சி ஓட தொடங்கியது, அதனோடு துரத்தத் தொடங்கினாள்.. தோட்டத்து வரப்பும், வாய்க்கால் வனப்பும் தாண்டி துரத்தினாள். மணற் கால் புழுதிகளோடே சீரும் சிறுத்தையின் தோரணையோடே பட்டாம்பூச்சிக்கான வேட்டை அது! முக்கால் காலை மறைத்திருந்த தாவணியை, முட்டிக்கு இழுத்துக்கொண்டு தடதட ஓட்டம்.. காலில் செருப்பில்லாதது கவலையுமில்லை; வயிற்றில் சோறில்லாதது  வலியுமில்லை; தலையில் எண்ணெயில்லாதது சிக்கலுமில்லை; பண்ணையார் வீட்டில் பத்தாது கொடுத்த பாவாடை தாவணியில் உடல் பொருந்தவுமில்லை; இதையெல்லாம் அவள் பொருட்படுத்தவுமில்லை. குறிக்கோள், உயர இருந்த பட்டாம்பூச்சி தான். தூரப்பயண களைப்பில் காகிதப்பூ தாவரத்தில் மூச்சு வாங்கி ஆற அமர்ந்தது, பட்டாம்பூச்சி. சொடுக்கும் நொடியில், படபடத்த றெக்கை அவள் விரல்களுகிடையில், வெற்றியை கை கால் உதறியபடி சிரிப்பு சத்தம் முழங்க கொண்டாடினாள். உண்மையில் பல பதக்கங்களை பிடிக்க வேண்டிய விரல், பட்டாம்பூச்சியை வைத்துக்கொண்டு இம்புட்டு பகுமானத்தில்.. அவள் மட்டும் பள்ளிக்கூடம் போயிருந்தால், விளையாட்டை அறிந்திருந்தால், மைதானம் கண்டிருந்தால், ஆளுக்கு முன் பிடித்திருப்பாள் பல கோப்பை...

எட்டி வைத்த சூரியனே தலை உச்சியின்மேல்  ஏறாதே! கொட்டி விழும் வியர்வையில் சொட்ட நனைகிறேன் செங்கல் நிற சந்திரனே சூடு கொளுத்தாமல் சுடர்விடு!

குடைக்கம்பியை பற்றிக்கொண்டு, கொடி நடந்தது. கூனி குறுகி அவள் கொண்டு வந்த பார்வையை என்மேனியில்  கொட்டி தீர்த்திடுகையில், குருதி பாய்ச்சும் யென் உறுப்பில் தற்காலிக செயழிலக்கம்.

முதல் முத்தங்கள் கன்னம் புதைகையில், அவன் முக முள் படும்; அவளை முணுமுணுக்கச் சொல்லும். முறைப்போடு சிரிக்க செய்யும்; மூன்று செண்டிமீட்டரில் இருவரை விலக்கி வைக்கும். அவள் மூச்சிறங்கி, பார்வை ஏறிடும்.. இன்னமும் உன்னருகில் அவளிருந்தால், இன்னொரு கன்னமும் உனக்குத்தான் எடுத்துக்கொள்.